Waarom dit project?

Omgehakte boom in Castricum - Digitaal Bomen Monument

Stronk

‘Soms zie je een indrukwekkend oude boom verslagen op de bosbodem liggen. Of je ziet een enorme stronk, waarop de rest van de boom mist en slechts nog de jaarringen je vertellen, dat er jarenlang een magnifieke reus moet hebben gestaan.

Wat blijft er over van de essentie van die specifieke boom? Dan denk ik, zouden we dit soort bomen wellicht kunnen beschermen als monument en ze bewaren in de tijd? Veel bomen verdwijnen door bomenkap, bosbranden, omdat ze zich niet op tijd kunnen aanpassen aan klimaatveranderingen, door ziekte of soms gewoon door ouderdom.

Gematerialiseerde tijd

Heb jij dat ook dat je tijdens een boswandeling zoveel verschillende boomkarakters, texturen en verrassende vormen ziet? Soms lijkt het wel een boommuseum. Ik hou van wandelingen in het bos. Dat ben ik al vanaf mijn jeugd gewend. Ik kom oorspronkelijk niet uit Castricum met zijn schitterende duinbossen, maar uit Twente en ik liep er vaak met mijn familie en onze hond in het Twickelse bos. Een sfeervol landgoed bos met een mooie lange historie.

Oude bomen geven een bepaald tijdsgevoel, als opgeslagen gematerialiseerde tijd. Ik heb respect voor die grote oude giganten. Hoewel sommige oude bomen ook laag kunnen zijn met een smallere stam, waarbij ze verbonden zijn met een schimmeldradennetwerk onder de grond.

Oude bomen kun je helaas niet zoals oude stenen monumenten restaureren. Hoe zou je ze dan wel kunnen bewaren?

Terugplaatsen in hun eigen specifieke virtuele omgeving

Daarom wil ik bomen digitaal vastleggen, als ode aan die boom.  In dit project zal ik een aantal karakteristieke bomen scannen, ze in 3dsoftware digitaal bewerken en ze terugplaatsen in hun eigen specifieke virtuele omgeving. Ze leven als het ware voort in hun virtuele droomwereld.

Als designer en kunstenaar ben ik geïntrigeerd door de  tegenstellingen en de raakvlakken tussen het biologische en het artificiële. Een terugkerend thema in mijn werk’ – Nicole Spit